18 mei 2011

kurt vile and violators review

Deze avond was het vooral een blij weerzien @ Nuits Botanique, maar meer daarover later in dit verslag. Het draaide deze keer vooral rond 'experimentele deuntjes vooral met gitaar'.
 
Neem nu de opener van de avond (Spindrift) die een soort 'western' sfeertje creëren en dit combineren met psychedelische rock waar vooral die gitaar in het daglicht wordt gezet. Vooral de momenten dat de zang een soort 'indianen' geluid maakt zijn best integrerend te noemen. Vooral die momenten zorgen er ook voor dat dit optreden het 'leuk maar..' een beetje overstijgt. Ze zetten bij deze ook een beetje de toon van de rest van de avond.
 
Still Corners, doen het met een heel knappe verschijning op het podium in de vorm van zangeres Tessa Murray die met haar ijle stem en uitstraling op het podium. Ze is gekleed in een wel leuk uitziende pakje met korte rok, mee naar hoge bergen en diep dalen, volstrekte rust dus. Dit in combinatie met een streepje ambiant meeting post-rock om het zo te zeggen, zorgt dit wel voor een heel intens sfeertje. Zoals beschreven in de preview op de site van het concert 'Liefelijke dromerijen gecombineerd met een veegje Psychedelische muziek.
Ook als de gitaren volledig hun ding mogen doen, overstijgt deze mooie stem het geheel maar de ingetogen momenten komen nog het best over. Een verassend goed optreden eigenlijk en weer eens een ontdekking om in het oog te houden, voor wie houd van experimenteren met geluiden in combinatie met een zeemzoete stem een aanrader. Ze hebben ook een nieuwe CD uit sinds 2010 'Eyes' ook deze is een aanrader.
 
Een onverwacht hoogtepunt van de avond maar ook dus een blij weerzien nl. met Kurt Vile deze keer met The Violators. Een paar jaar geleden gezien op KRAAK festival waar hij op zijn eentje op het podium stond en naderhand eigenhandig zijn eerste cd kwam aanprijzen een heel experimenteel plaatje met vooral heel speciale gitaar geluiden.  Zijn recente cd 'Smoke Ring for my Hallo' is dan weer een veel toegankelijkere plaat. Live valt vooral de strakke manier van spelen op, dit in combinatie met een wel heel integrerende stem van Kurt Vile, die zijn band mee sleurt in een wederom psychedelische trip door een landschap van gitaar en drum. Dat zou eentonig en saai kunnen overkomen voor de globale muziek liefhebber maar deed het niet, doordat Kurt heel goed weet hoe hij een publiek moet inpakken, mooie interacties en soms eens een 'grapje' tussendoor, groot contrast met zijn voorgangers op dat vlak. En dit allemaal met een knipoogje toch naar de jaren 70.  Een muzikaal duidelijk aan het groeien artiest deze Kurt Vile.

11:43 Gepost door Kurt Lamberigts in Concerten, Recensies | Commentaren (0) | Tags: kurt vile and villators, still corners, spindrift | Permalink |  Facebook |