23 mei 2011

Concert Mercury Rev @ les nuits botanique ( 23 mei 2011 ) : review en setlist

Platenfirma's en artiesten proberen vandaag de dag een centje extra te verdienen door oud materiaal opnieuw uit te brengen. Als fan krijg je een digitaal herwerkt plaatje met in het beste geval een paar extra bonus-tracks. Pearl Jam bijvoorbeeld deed het reeds met 'Ten'. Queens of the stone age toeren momenteel europa rond met een show die volledig gebaseerd is op hun titelloze debuutalbum. Mercury Rev doet hetzelfde met 'Deserter's songs', een tijdloos album uit 1998 dat er kwam er op een moment dat de band er aan dacht er de brui aan te geven. De plaat sloeg echter in als een bom en werd door iedereen geprezen. Het succes en de lovende kritieken betekende meteen een doorstart, het begin van een 'tweede leven'.

Het hele concert in de Botanique werd ondergedompeld in een sprookachtig sfeertje. Het podium was versierd met een boel artificiele theelichtjes, er werd gezorgd voor rookeffecten en last but not least was er de zevenkoppige band zelf. Centrale rol was er voor de twee toetsenisten, die de symfonische effecten te voorschijn moesten toveren. Voeg daarbij de af en toe ontsporende gitaren en de ijle stem van frontman Jonathan Donahue en je krijgt iets vrij unieks. Opmerkelijk was dat 'deserter's songs' live een stuk harder en intenser klinkt dan op plaat, zonder dat het daarbij té bombastisch werd.

Jonathan zag er nog altijd net zo uit als 10 jaar geleden, toen we hem voor de eerste keer aan het werk zagen als voorprogramma voor Nick Cave in Vorst Nationaal. Net als toen was hij kinderlijk enthousiast. Het was leuk hem bij het kleinste applaus te zien glunderen. En net als toen gesticuleerde hij hevig. Hij leek wel een dirigent die met hevige armbewegingen zijn orkest in goede banen leidde. 

Enige minpunt was het feit dat iedereen moest zitten. Niet echt bevorderlijk voor de sfeer. Die kwam er pas tijdens 'Goddess on a hiway' en bij de bisnummers toen iedereen ging staan. Leuk was de Peter Gabriel-cover ‘Solsbury Hill’, oude single 'Car wash hair' en topper 'the dark is rising'.

Dit concert bevestigt dat Mercury rev ooit geniaal was. Het is en blijft nu wachten op een nieuw meesterwerk...

De setlist :
Holes
Tonite It Shows
Endlessly
I Collect Coins
Opus 40
Hudson Line
The Happy End (The Drunk Room)
Goddess on a Hiway
The Funny Bird
Pick Up If You’re There
Delta Sun Bottleneck Stomp

Bis :
Solsbury Hill
Car Wash Hair
The Dark is Rising
Senses on Fire.

Review Mercury Rev

We zakten deze avond af naar het Koninklijk Circus voor weer eens een avondje Nuits Botanique. De zaal was al redelijk goed gevuld om 20u en het waren deze keer allemaal zitplaatsen, goed passend bij het concept van deze avond maar met momenten had je wel de goesting om recht te staan bij sommige nummers..
 
De eerste act Royal Bangs was al aan zijn ding bezig toen ik aankwam. De eerste nummers klonken wel vrij meeslepend met vooral een opvallend stem geluid van de zanger. Op zich klonk het dus redelijk goed, maar na een kwartier of zo hadden we het wel al gezien. Een beetje te eentonig om echt de aandacht te blijven aanhouden en dus richting de bar begeven voor een drink of twee (cola's wel te verstaan).
 
The Walkmen was tot deze week voor mij persoonlijk nog redelijk onbekend, maar op aanraden van vrienden hun cd 'Lisbon' aangeschaft. Een plaatje dat hier en daar word aangeprezen als één van de betere cd's van 2010. Het klonk heel intens en lekker meeslepend, met een toch wel heel integrerende stemgeluid, ook live was dat te merken. De zang trok de meeste aandacht dan ook naar zich toe en vooral bij de meer ingetogen momenten kreeg je als het ware kippenvel bij het horen van de prachtige vocals, met een eveneens een dikke pluim voor de drum partijen, die lekker strak naar voor kwamen. Een van de hoogtepunten was een ingetogen nummer waar je naast de gitaren enkel een triangel hoorde en daar boven op de zang van Hamilton Leithauser. De zaal werd er stil van, heel diep was dat. The Walkmen, een naam om te onthouden en hopelijk deze zomer ook te bewonderen op festivals.
 
Voor de hoofdact Mercury Rev stond het podium vol met kaarsjes, geen echte uiteraard of het podium stond in brand maar het gaf dus de indruk dat de band stond te spelen omgeven door kaarslicht. Dat creëerde op zich al een magisch sfeertje en dat was ook een beetje de rode draad door ht optreden van deze avond 'Magie'. Mercury Rev kwamen een van hun bekendere cd's 'Deserter's songs' integraal voorstellen. Alleen al de songs '' Holes' , 'Opus 40' en 'Hudson Line' zijn op plaat reeds pareltjes van songs. Live klinkt het allemaal zowaar nog dieper, nog intenser en nog magischer. In tegenstelling tot hun voorganger is het duidelijk de volledige band die de aandacht naar zich toe trekt en niet enkel de zang. Want de snijdende gitaren, soms zalvend dan weer keihard snerpen gecombineerd met twee keyboards en de wederom heel strakke drums zijn in het geheel ook heel belangrijk. Ook een heel mooie lichtshow en dit zorgde voor het ene kippenvel moment na het andere. Het ene moment heel ingetogen en diep, het andere moment keihard op je trommelvliezen. Vooral als de instrumenten volledig hun gang mochten gaan bleef je gewoon verweesd achter. Ze kregen dan ook helemaal terecht een staande ovatie. Na een uurtje genieten nog een bisrnummer kunnen mee pikken voor het moeten halen van een trein. Een prachtig gebrachte cover van Peter Gabriel's 'Solsbury Hill'

Een betere afsluiter kan je je moeilijk bedenken. Mercury Rev was magisch, intens en ging diep, heel diep. Een mooie afsluiter van Nuits Botanique wat mij betreft!

15:27 Gepost door Kurt Lamberigts in Concerten, Recensies | Commentaren (0) | Tags: mercury rev, review, les nuits botanique | Permalink |  Facebook |

14 april 2011

Mercury Rev

Eén van de hoofdacts op deze editie van Les Nuits Botanique is toch wel Mercury Rev. Ze werden in 1984 opgericht in Buffalo, New York. De oorspronkelijke leden waren David Baker (vocals), Jonathan Donahue (vocals, guitars), Sean Mackowiak, a.k.a. "Grasshopper" (guitars, clarinet), Suzanne Thorpe (flute), Dave Fridmann (bass) and Jimy Chambers (drums).

Hun muziek kan je een beetje omschrijven als 'experimenteel' en 'psychedelisch'. Ze worden vaak in een adem genoemd met de Flaming Lips waar ze ook een beetje een band mee hebben. Donahue speelde een tijdje tweede gitaar bij de Flaming Lips en is te horen op twee van hun albums.

In het begin had Mercury Rev. vooral een soort 'cult status'. Baker's vertrek na het album "Boces (1993" begon de band een beetje minder 'donker' naar voor te komen. 'See you at the other side' was reeds een redelijk succes maar hun grootste succes kwam in 1998 met 'Dessert Song' waarmee ze zowaar bij het Britse muziek magazine NME in de prijzen vielen als 'album van het jaar'.

Vanaf toen kon het feitelijk niet meer stuk en ze speelden ook op grotere festivals waaronder Pukkelpop samen met de Flaming Lips in 2008. Dit was een onvergetelijk moment. Ze komen hun beste CD 'Dessert Song' voorstellen ter gelegenheid van Les Nuits Botanique.

Mercury Rev speelt op 22 mei op het Les Nuits Botanique festival in het Koninklijk Circus.

11:38 Gepost door Kurt Lamberigts in Agenda, Bio's, Foto's | Video's | Commentaren (0) | Tags: mercury rev, les nuits botique | Permalink |  Facebook |

06 april 2011

Les Nuits Botanique: tien om te zien (onze favoriete artiesten)

black box revelation, intergalactic lovers, agnes, obel, animal collective, mélanie, laurent, villagers, an, pierlé, grant lee buffalo, mercury rev, wild beasts  Hoe meer je de affiche van Les Nuits Botanique bekijkt, hoe interessanter hij lijkt te worden. Het lijstje oogt indrukwekkend en ik kan me best voorstellen dat kiezen uit dat uitgebreid aanbod geen makkie is. Als ruggesteuntje hier alvast onze 'tien om te zien'.

1. The black box revelation hoeven we niet meer voor te stellen. Ze speelden o.m. twee jaar terug de club op Pukkelpop plat en gaan dit waarschijnlijk op Les Nuits opnieuw doen. Waar is dat feestje?

( vrijdag 13 mei - Chapiteau - Black Box Revelation / Great Mountain Fire / Bikinians )

2. Intergalactic lovers scoorden met 'fade away' op Studio Brussel én Radio 1. Ook hun single 'delay' doet het momenteel goed. De aanstekelijke warme stem van zangeres Lara Chedraoui, een belgische met libanese roots, doet denken aan Feist.

( Donderdag 19 mei - Chapiteau - The pigeon detectives / starfucker / intergalactic lovers )

3. Agnes Obel is nu al de revelatie van het festival. Al haal zaalconcerten waren in no time uitverkocht... Ook dat op Les Nuits Botanique. Te laat !

( Dinsdag 17 mei - Orangerie - Agnes Obel / Alina Orlova en Few Bits )

4. Animal collective: volgens de standaard is dit muziek voor jonge hipsters. Spelen op hetzelfde moment als Black Lips. Het wordt moeilijk kiezen.

( Woensdag 18 mei - Cirque Royal )

5. Ooit al eens van Mélanie Laurent gehoord? Ze verwierf bekendheid als actrice in Inglorious Bastards, maar laat nu ook muzikaal van zich horen. Met haar franse poëzie betovert ze het hart van menig luisteraar.

( zaterdag 14 mei - Cirque Royal - Joseph Arthur / Mélanie Laurent )

6. Villagers verbazen met hun alternatieve rock met erg aanwezige en aangrijpende stem. Ze tourden ondermeer tesamen met Neil Young, Tindersticks en Tracy Chapman en mogen nu schitteren in de Chapiteau.

( zondag 15 mei - Chapiteau - Villagers / Lucy Lucy! / DRy the river )

7. Wil je het museum (Grand Salon) eens ontdekken? Dan kan ik je het volledig accoustisch concert van An Pierlé aanraden.  Liever iets ruiger? Wel, hetzelfde concert kan je de dag voordien volledig elektrisch versterkt in de Orangerie bekijken... een uniek concept om de 13de verjaardag van de band te vieren.

( Grand Salon - 15 mei of Orangerie - 14 mei )

8. Grant Lee Buffalo is een rock/grunge band met countryinvloeden en een vleugje jaren 70 rock. Ze schitterden midden jaren negentig met het wondermooie Fuzzy. Nadien werd het stil rond de band, maar niet getreurd: ze zijn terug met een nieuw project en komen dat in de botanique voorstellen.

( Zaterdag 21 mei - Cirque Royal )

9. Mercury rev ben ik een aantal jaar terug uit het oog verloren. Tijd om opnieuw kennis te maken met hun feeërieke droompop...

( zondag 22 mei - Cirque Royal )

10. Wild Beasts, dat zijn scherpe teksten en tijdloze popmelodieën. Op het podium creëert de groep een barok, bijna theatraal universum, dat gedragen wordt door de kristalheldere stem van de zanger. Midden vorig jaar bracht Wild Beasts een tweede plaat uit, bij het prestigieuze label Domino (The Kills, Junior Boys, Arctic Monkeys,…), die de naam «Two Dancers» meekreeg. Deze komen ze op Les Nuits voorstellen.

( Vrijdag 20 mei - Rotonde )

En dan ben ik nog een heleboel andere interessante artiesten vergeten: Laurent Garnier (remember Paul Kalkbrenner vorig jaar?), The Tallest Man on Earth, Holy Ghost !, Low, ... én de speciale projecten: CONGOTRONICS VS ROCKERS en Sonic Cathedral #2.

Ik zei het al: het wordt moeilijk kiezen !!!