09 mei 2011

Beautanique

Brussel heeft twee wereldwonderen: de Grote Markt en het panorama van de Botanique.

Deze wijze woorden kwamen , weliswaar in het Frans, van Victor Hugo. De schrijver heeft heel wat provocerender uitspraken op zijn naam staan maar zelden was een zo waar als deze.

De prachtige art-deco rotonde, de statige inkomhal, het indrukwekkende salon en de gezellige orangerie, omgeven door allerlei exotische planten en bloemen vormen op zn minst gezegd een uniek geheel, dat nog verstevigd wordt door de gigantische kruidtuin die het hele gebouw omhelst.

 Ik hoorde de Brusselaars al lang kwaken over deze Geweldige Groene Gelegenheid, maar het kon me nooit veel schelen. Ten eerste zie ik de charme van planten niet in en ten tweede vind ik zogenaamde hotspots al snel te hotspottig en overbevolkt. Een hele tijd terug bevond ik me echter met tijd te veel op de trappen van de gigantische kruidtuin, letterlijk omgeven door bloemetjes, bijtjes en ironisch genoeg vrijende tieners. Ik zat toen net in mijn kaas-periode (to be fair: daar zit ik nog steeds) en had me cheddarplakjes gekocht. The Black Keys in mijn oren, kaas die smolt op mijn tong en een wel zeer ijverig lentezonnetje op mijn rug kwamen tot de slotsom van een meer dan geslaagde namiddag.

Eh bein, ik ben helemaal geen natuurmens, allesbehalve, maar zo’n oase te midden van would-be wolkenkrabbers en pedante pendelaars kan ik net zo goed smaken als de voorheen genoemde cheddar. Ik zou het iedereen aanraden, maar dan wordt het al snel een beetje te crowded.

Mijn eerste optreden dat ik à l’intérieur meemaakte straalde net iets minder rust en net iets meer bassen uit, maar het broeierige van die namiddag werd perfect weergegeven onder de koepel van het concertzaaltje. Zwetende lijven, stampende beats, uitgelaten gejoel en een zwoele ambiance vonden elkaar naadloos, en het is nog steeds een van de beste optredens die ik heb meegemaakt. Aangezien de locatie hierin een belangrijke rol speelde blijft de act vooralsnog anoniem. Een optreden in de Botanique is nooit zoals dat in een andere zaal. Het contact tussen zanger en publiek, de authentieke feel en de ietwat muffe atmosfeer brengen je in een dusdanige extase dat je spontaan je t-shirt uittrekt en Hell Yeah op je boezem magic markerd.

Spot me dus –al dan niet shirtless- tijdens Les Nuits Botanique, vooraleer de zedenpolitie het doet.

17:54 Gepost door Katrin Swartenbroux | Commentaren (0) | Tags: botanique, kruidtuin, locatie | Permalink |  Facebook |