22 mei 2011

Who Lykez Hip Hop?

Geen gitaar of drum te bespeuren op het podium van De Rotonde, enkel een draaitafel en heel veel ruimte. Het kleine ronde zaaltje is deze avond de setting voor enkele hiphop-sets, iets waar fans van het genre ongetwijfeld naar uitkeken, anderen liepen vanavond De Rotonde straal voorbij. Ondergetekende is niet meteen een grote liefhebber van de gesproken zang, al luister ik wel met veel plezier naar bands als Jurassic 5. Ik wou de drie rappers deze avond dus zeker een kans geven en het er eens op wagen.

 Ik was net te laat voor de eerste artiest, de Belgische Maëlan. Hij was net zijn laatste nummer aan het afronden. Het klonk niet echt als hip hop, maar eerder als een soulzanger, al is dat natuurlijk moeilijk op te maken uit een half nummer.

Veel volk is er nog niet komen opdagen, maar voor 'One Two' komen er toch nog wat dansende toeschouwers bij, al is de zaal nog steeds niet voor de helft gevuld. 'One Two', een Engelse naam voor een Franstalige Brusselaar, die ook volledig in het Frans rapt, op de woorden 'one' en 'two' na. De geluidjes die de (trouwens uitstekende) DJ produceert, gekoppeld aan de Franse praatzang op beats, doen me al gauw aan Stromae denken, al maakt 'One Two' wel zuivere hip hop. Het is een heel energiek optreden, en de eerste rij is gevuld met een handvol fervente fans die uitbundig dansen en zingen. Ik had de indruk dat het zijn vast 'posse' is die hier staat te springen, het werkt in alle geval aanstekelijk en ze slagen erin sfeer te creëren in een half lege zaal. De Brusselaar zet een heel onderhoudende set neer, geen scheldwoorden of vuilpraterij, kortom, hip hop die nog aandacht van me krijgt. Hij slaagt er zelfs in me in de zaal te houden gedurende het hele concert, af en toe zelfs met een glimlach op mijn gezicht, te wijten aan de aanstekelijke ambiance op de eerste rij.one two'One Two' of misschien beter gezegd 'Un Deux''

Na het Frans, weer tijd voor Engelse snelpraterij op beats, met Lykez, de Londonse versie van Missy Elliot. Bij de start van haar concert wordt het pijnlijk duidelijk dat er niet al te veel hiphoppers hun weg naar de Botanique hebben gevonden vanavond. Of ligt Lykez gewoon niet goed in de markt? Ze gaat in alle geval van start als Missy's copycat. De eerste drie nummers doen qua stijl en geluid heel hard denken aan de Amerikaanse.

hip hop,one two,lykezDe gelijkenissen tussen Lykez en Missy Elliot zijn niet enkel beperkt tot het muzikale...

IMG_3625.JPG

Ik ben niet vertrouwd met dit genre, maar Lykez doet in alle geval haar best om het aanwezige volk in beweging te krijgen. Mij kan ze echter niet meteen bekoren. Ze probeert de show er wel in te houden door het publiek te betrekken: twee mensen mogen mee komen dansen op het podium, en op het eind huppelt ze door het publiek en mag iedereen eens door de micro roepen. Allemaal leuk, maar voor de muziek moet je hier toch niet zijn, weinig verrassends en voor mij klinkt het allemaal een beetje hetzelfde. Bij 'One Two' had ik een beter gevoel.hip hop,one two,lykezDe dansers uit het publiek moeten voor extra ambiance zorgen, een verdienstelijke poging

Nog een laatste opmerking: blijkbaar hebben DJ's een nieuw geluidje ontdekt, want bij beide optredens hoorde ik regelmatig de overdonderende voetbalhoorn. Leuk op de Heizel tijdens een bekerfinale, vervelend en irritant tijdens een muzikaal evenement, maar blijkbaar denken de DJ's daar anders over. Hopelijk wordt dit geen trend die zich doorzet.

De hiphopavond zit erop, en de balans is wankel, ik ga in alle geval niet naar huis met een 'wauw'-gevoel. En ze hebben me al zeker niet overtuigd om me meer in te werken in het genre. Maar dat is uiteraard heel persoonlijk.

23:45 Gepost door Arnout Willockx in Artiesten, Concerten, Foto's | Video's, Recensies | Commentaren (0) | Tags: hip hop, one two, lykez | Permalink |  Facebook |