16 april 2011

Intergalactic lovers: net als een sprookje

intergalactic lovers, nuits botaniqueDat ze uit Aalst komen en elkaar in de jeugdbeweging leerden kennen, weet intussen iedereen. Dat zangeres Lara Chedraoui Libanese roots heeft, is ook al lang geen geheim meer. Ook het feit dat al hun spaarcentjes naar de opname van hun cd is gegaan, is momenteel algemeen bekend. Het doet me in ieder geval denken aan een Jambers reportage van enkele tientallen jaren terug over pseudo zangers die al hun geld in hun muziek staken en uiteindelijk eindigden met een financiele kater en een berg onverkochte albums. Het verschil met 'Intergalactic lovers' is muzikaal talent, gemengd met een portie geluk én de juiste connecties. Het resultaat: een platencontract met Emi, airplay zowel op radio 1 als studio brussel, concertorganisatoren die staan te popelen om hen te boeken en een drukke zomer in het vooruitzicht. Het is snel gegaan...

Maar ondanks al dit succes blijven de bandleden uiterst sympathiek. In alle interviews wordt de nadruk gelegt op het feit dat er geen echte leider is in de band die alles bepaalt. Het is en blijft een groep vrienden, net als in de jeugdbeweging.

Toch draait alles rond de stem van zangeres Lara, die wordt vergeleken met PJ Harvey en/of Feist. Het klinkt misschien allemaal lief, maar als je goed gaat luisteren, merk je al vrij snel de duistere en achterliggende inhoud. Net als een sprookje, zeg maar. De teksten zijn autobiografisch, vol gevoelens en persoonlijke ervaringen. Noem het gerust een soort dagboek, wel eentje dat met de hele wereld gedeeld wordt. 

De liefde van de groep voor (goedkope) science fiction blijkt niet alleen uit de groepsnaam, maar ook uit de titel van het debuutalbum: 'Greetings & Salutations'. Het is een verwijzing naar de film 'Gentlemen Broncos', waarin acteur Jemaine Clement steevast iedereen begroet met de woorden 'Greetings & Salutations'.

 
Intergalactic Lovers is op 19 mei te zien op Les Nuits Botanique (Chapiteau)
tesamen met The Pigeon Detectives, Starfucker en Alex Winston.

An Pierlé & White Velvet: het interview - deel 2

Waarom gebruikte An Pierlé Garageband voor hun nieuwe plaat 'Hinterland'? Zoeken zij en haar partner Koen Gisen ook contact met het publiek op Facebook en MySpace? En hoe verloopt hun leven 'on the road'? Je komt het te weten in het tweede deel van ons interview met An Pierlé & White Velvet!

 

 

An Pierlé & White Velvet kan je op 14 mei elektrisch aan werk zien in de Orangerie. Op 15 mei spelen ze een akoestische set in het Grand Salon.

Grant Lee Buffalo, dan toch nog...

Bestaan die nog? Dat was de vraag die door mijn hoofd flitste toen ik Grant Lee Buffalo op de affiche van Les Nuits Botanique zag staan. In mijn platencollectie prijken twee albums van deze band: “Fuzzy”, hun debuut uit '93, en “Copperopolis”, hun derde langspeler uitgebracht in '96. Prachtige platen die ik in die periode regelmatig beluisterde en nu af en toe nog eens van onder het stof haal. Die albums hebben vijftien jaar later nog steeds niets aan kracht verloren. Vooral “Copperopolis” bevat een arsenaal aan sterke verhalende songs die dankzij de kopstem van frontman Grant-Lee Phillips in je hoofd blijven zweven. Hun muziekstijl vind ik moeilijk te categoriseren: de ene spreekt over indie rock, anderen beoordelen het meer als folk of zelfs country. Laten we het er gewoon op houden dat het mooie muziek is gedragen door Phillips' melancholische stem. Luister naar het onderschatte 'Homespun' en beslis zelf wat je er van vindt:

In de jaren '90 maakte Grant Lee Buffalo vier albums, maar daarna verloor ik de band uit het oog. Niet verwonderlijk, want in '99 hielden ze het voor bekeken en ging zanger Phillips alleen verder. Aan zijn repertoire te zien was hij een bezige bij als solo artiest, met maar liefst zes lp's in minder dan tien jaar. Ondertussen heb ik enkele van deze albums beluisterd, en Phillips bewijst dat hij naast een voortreffelijk zanger ook een begenadigd multi-instrumentalist is. Hij zal deze talenten ongetwijfeld ook ten toon spreiden op 21 mei in het Koninklijk Circus, zij het dan onder de vorm van het herenigde Grant Lee Buffalo.

Na 10 jaar alleen op het podium te staan, miste Phillips blijkbaar zijn oude maatjes. Vorig jaar hebben ze elkaar teruggevonden, waaruit deze reünie-tournee voortvloeide. Vele dertigers (waaronder ikzelf) zijn daar alvast niet treurig om, en de echte fans krijgen ze dan onverwacht dan toch nog eens live te zien. Hopelijk vindt ook de jongere garde zijn weg naar dit concert van een onterecht vergeten 'nineties' band, want hun muziek is allesbehalve gebonden aan dat decennium. Elke muziekliefhebber zal Grant Lee Buffalo smaken. Als je ze nog niet kent, dan doet dit nummer misschien wel een belletje rinkelen, want het was hun grootste hit op de Belgische radio:


 

01:01 Gepost door Arnout Willockx in Artiesten, Bio's | Commentaren (0) | Tags: les nuits botanique, grant lee buffalo, phillips | Permalink |  Facebook |

15 april 2011

An Pierlé en White Velvet: het interview - deel 1

Voor An Pierlé begon het allemaal pas goed toen ze Humo's Rock Rally won met een straffe versie van Gary Numans Are Friends Electric. Veel muziekliefhebbers kennen haar wellicht als het meisje aan de piano en denken dan vooral aan nummers als Mud Stories en Sing Song Sally. Tegenwoordig is ze echter de frontvrouw van een band: An Pierlé & White Velvet.

Zoals beloofd kan je hieronder kijken naar het eerste deel van het interview met hen, naar aanleiding van hun optreden tijdens Les Nuits binnenkort.

 

 

14 april 2011

Wij interviewden An Pierlé & White Velvet

Eén van de opmerkelijke namen op de affiche van Les Nuits Botanique is die van An Pierlé & White Velvet. Je kan hen op 14 en 15 mei aan het werk zien, en wij slaagden erin om An Pierlé herself en Koen Gisen voor de camera te halen. Het resultaat kan je binnenkort bekijken op deze blog. Hier alvast een voorsmaakje!

Mercury Rev

Eén van de hoofdacts op deze editie van Les Nuits Botanique is toch wel Mercury Rev. Ze werden in 1984 opgericht in Buffalo, New York. De oorspronkelijke leden waren David Baker (vocals), Jonathan Donahue (vocals, guitars), Sean Mackowiak, a.k.a. "Grasshopper" (guitars, clarinet), Suzanne Thorpe (flute), Dave Fridmann (bass) and Jimy Chambers (drums).

Hun muziek kan je een beetje omschrijven als 'experimenteel' en 'psychedelisch'. Ze worden vaak in een adem genoemd met de Flaming Lips waar ze ook een beetje een band mee hebben. Donahue speelde een tijdje tweede gitaar bij de Flaming Lips en is te horen op twee van hun albums.

In het begin had Mercury Rev. vooral een soort 'cult status'. Baker's vertrek na het album "Boces (1993" begon de band een beetje minder 'donker' naar voor te komen. 'See you at the other side' was reeds een redelijk succes maar hun grootste succes kwam in 1998 met 'Dessert Song' waarmee ze zowaar bij het Britse muziek magazine NME in de prijzen vielen als 'album van het jaar'.

Vanaf toen kon het feitelijk niet meer stuk en ze speelden ook op grotere festivals waaronder Pukkelpop samen met de Flaming Lips in 2008. Dit was een onvergetelijk moment. Ze komen hun beste CD 'Dessert Song' voorstellen ter gelegenheid van Les Nuits Botanique.

Mercury Rev speelt op 22 mei op het Les Nuits Botanique festival in het Koninklijk Circus.

11:38 Gepost door Kurt Lamberigts in Agenda, Bio's, Foto's | Video's | Commentaren (0) | Tags: mercury rev, les nuits botique | Permalink |  Facebook |

12 april 2011

The Tallest Man on Earth

Als je op zijn naam afgaat, dan wil hij duidelijk de grootste zijn. Fysiek zal deze Zweedse singer-songwriter, Kristian Matsson genaamd, dat zeker nooit worden met zijn matige 1m72. Muzikaal legt hij echter de bekendste der singer-songwriters het vuur aan de schenen: Bob Dylan. Het is niet toevallig dat we bij Bawb uitkomen, want bij het beluisteren van The Tallest Man kan je hem niet uit je hoofd krijgen, de Zweed is de nieuwe, frisse versie van Dylan. Voor die-hard Dylanfans is deze uitspraak waarschijnlijk heiligschennis, maar de stijl en stem vertonen onmiskenbare gelijkenissen. Dit is allerminst ergerlijk, want de kleine reus is wel degelijk een groot muzikant en songwriter.

Matssons muziek is heel simpel: zijn nasale, soms hese stem gekoppeld aan feilloos akoestisch gitaarspel. Met minder dan deze opstelling kan je niet spelen, maar met meer hoeft ook niet, althans zo bewijst hij zowel op zijn albums als live. Toen ik hem twee jaar geleden aan het werk zag in een kleine zaal was het aangrijpend mooi. De passie waarmee hij zijn ijzersterke teksten zong, gecombineerd met het gebrek aan afstand tussen artiest en publiek, zorgden voor een beklijvende avond. Ondertussen is de grootste man op aarde nog wat groter geworden, zodat hij in het Koninklijk Circus staat geprogrammeerd. Maar vrees niet, het lange manneke weet makkelijk een groot publiek meteen bij het nekhaar te grijpen en een uur lang op sleeptouw te nemen door zijn wereld, een wereld waarin hij de grootste is...

 

Tot slot nog dit: The Tallest Man on Earth staat op 20 mei in het Koninklijk Circus, en als bij wonder is het nog niet uitverkocht! Je kan er dus nog bij zijn. Als voorsmaakje krijg je 'The Gardener' voorgeschoteld, ongetwijfeld één van zijn sterkste nummers en bovendien werpt het meer licht op zijn artiestennaam.


11 april 2011

Agnes en de uil

agnes, obel, uil, album, hoesEen leuk snoetje doet verkopen. Geen wonder dus dat veel vrouwelijke artiesten hun lichaam in de strijd gooien om toch maar meer cd's te kunnen verkopen. Een gewaagde cd-hoes is tegenwoordig eerder regel dan uitzondering.

Agnes Obel denkt daar duidelijk anders over. Zij koos bewust voor een streng uiterlijk. Ingetogen, net zoals haar muziek.

Vooral de achterkant van de albumhoes, doet tot de verbeelding spreken. Je wordt door 2 paar ogen aangestaard: Agnes én een (opgezette) uil. Over het waarom van die foto, doen vele verhalen de ronde. Agnes verwoordde het zelf als volgt:

“Hoewel de muziek door mij is gemaakt, is het niet alleen maar ‘ik’. Die uil heeft iets in zich dat ik niet heb, maar dat wel symbool staat voor de muziek die ik maak.” Niet echt een uitleg waar je wijzer van wordt. “Als je iets fantastisch vindt moet je op je gevoel vertrouwen, ook als je niet kan uitleggen waar die gevoelens vandaan komen.”

Waar het op neer komt is dat ze het gevoel had dit te moeten doen. Het idee ontstond na een gesprek tussen haar en de fotograaf. "We waren op dat moment aan het praten over Hitchcock en de foto's van Tippi Hedren met raaf. We besloten iets gelijkaardigs te doen. We zijn die dag een aantal winkels afgereden en vonden uiteindelijk een uhu-uil die er redelijk levend uit zag... "

 

Agnes Obel performing Riverside live at Studio Brussel (2010-10-03)

 

Agnes Obel is op dinsdag 17 mei te zien in de orangerie. Het concert is jammer genoeg reeds uitverkocht.

12:07 Gepost door Kris Lardenoit in Akoestische sets, Artiesten | Commentaren (0) | Tags: agnes, obel, uil, riverside, stubru, live | Permalink |  Facebook |

07 april 2011

Preview Three Trapped Tigers @ Les Nuits Botique

Three Trapped Tigers, zijn een band die een combinatie brengen van post-rock en dubstep maar vooral dan heel experimenteel.

In maart verscheen hun eerste full CD 'Three Trapped Tigers' genaamd. Hun muziek doe me met momenten een beetje denken aan bvb Aphex Twin of de Battles. Ze hebben drie 'albums' uit. Three Trapped Tigers Ep (2008), EP3 2010) en EP2 (2009). Veel 'nieuw' valt er verder over hen niet te vertellen maar voor wie houdt van het experimenteren met voornoemde genres en van het zogenaamde instrumental noise is deze Three Trapped Tigers zeker een aanrader.

Ze treden op 13 mei op op het Les Nuits Botanique festival in het 'Museum'.

Exclusief: dEUS toert weer voor het eerst in 3 jaar én ze komen naar Les Nuits!

Geen intro meer nodig !

dEUS trekt opnieuw op tournee nog voor de release van hun nieuwe plaat ‘Keep You Close’, die pas in september 2011 in de bakken zal liggen.

 Hun album belooft even passioneel als dansbaar te worden : «Als Vantage Point een vodka redbull is, dan is Keep You Close een mojito !» G. Van Assche.

Hun Europese toer doet onder meer Istanbul, Londen, Parijs, Amsterdam en … (gelukkig!) ook Brussel aan: maandag 23 mei in de Chapiteau op Les Nuits Botanique! Een datum om te onthouden!

dEUS, concerts, Nuits Botanique

11:05 Gepost door Pascale in Artiesten, Concerten | Commentaren (1) | Tags: deus, concerten, nuits botanique | Permalink |  Facebook |