16 mei 2011

Irma: de foto's!

Irma mocht op 15 mei vlak voor enfant terrible Katerine optreden in het Koninklijk Circus. Alleen met haar gitaar en haar energieke folk-soul wist ze de zaal in te pakken! Fris, eenvoudig, getalenteerd en af en toe wat verlegen, wat haar alleen maar charmanter maakte.

IMG_4664.jpg

IMG_4679.jpg

IMG_4698.jpg

IMG_4715.jpg

Copyright foto's: Stany Massart

15 mei 2011

Joseph Arthur, Mélanie Laurent & Laetitia Velma @ Cirque Royale

 Saturday was singer-songwriter night at the Cirque Royale. Laetitia Velma opened with a set of dramatic songs set to a simple accompaniment of electric guitar and herself on piano.

singer1.jpg

 Mélanie Laurent brought a more laid back approach with a set of mellow pop that - with her smokey voice - at times reminded me of Norah Jones. She had a great band and string section with her who provided backing vocals that  occasionally had the richness of the Carpenters in their prime!

She was charming on stage - joking with the band and the audience - and seemed genuinely moved when the Cirque Royale gave her a standing ovation for the final song.

singer2.jpg

Finally, Joseph Arthur stepped up the intensity a little. He opened with a Dylanesque combination of guitar and harmonica but soon used his selection of effects to expand the sound.

I've seen artists use loops and delays to multitrack themselves before but Joseph Arthur took it further than most - he built up layers of vocals and guitar, sometimes playing drums on the pick-ups, to create a one man band. A fitting climax to a night of well-crafted songs.

singer3.jpg

 

20:11 Gepost door Villette in Concerten, Recensies | Commentaren (0) | Permalink |  Facebook |

Great mountain fire @ les nuits botanique (vrijdag 13 mei 2011)

great mountain fireGreat Mountain Fire is een "nieuwe" Brusselse band die vroeger als Nestor door het leven ging. Omdat de heren vorig jaar het roer compleet omgooiden, werd er gekozen voor een nieuwe naam. Op Les Nuits kwam de band hun nieuwe CD 'Canopy' voorstellen.

Het geluid van de band zweeft tussen rock en electro met disco-invloeden. Het geheel klinkt heel aanstekelijk en ondanks het feit dat het merendeel van het publiek enkel voor The Black Box Revelation kwam, wisten ze toch een boel mensen te overtuigen...

Black Box Revelation: de foto's!

Hoe Black Box Revelation op 13 mei in de Chapiteau klonk, kan je hier lezen. Dit zijn de ongecensureerde foto's! Enjoy :)

IMG_4298.jpg

IMG_4327.jpg

IMG_4333.jpg

IMG_4444.jpg

IMG_4455.jpg

Copyright foto's: Stany Massart

 

Review An Pierle & White Velvet

Gisteren was het een avond waar de instrumentals het mooie weer maakten met Three Trapped Tigers en NOX. Deze avond stond duidelijk in het teken van de 'voices' voornamelijk de female voices.
 
Sarah Ferri bracht een set met een Folk deuntje ondersteund door twee back-vocals. Vooral heel positieve songs en heel kleurrijk, met een prachtige stem, of liever stemmen, want de drie vrouwen op het podium waren duidelijk de voornaamste inbreng in het geheel. Zeemzoete songs gecombineerd met dansbare 'folk' ritmes. Een vooral heel''feel good' gericht concertje dit, het mag al eens om de moeilijke momenten in het leven effe opzij te zetten en gewoon te genieten!
 
Dan San brachten heel veel volk op de been, de zaal stond echt afgeladen vol. Met de EP 'Pillow' hebben ze blijkbaar een hele schare fans bij gekregen in het Waalse landsgedeelte deze Luikenaars. Ze worden omschreven als 'akoestische Folk'.  Ze brachten met drie zangers dan ook  een vooral op vocals gerichte set die duidelijk gebaseerd is op dromerige, melancholische melodieën en pakkende ritmes. Heel intens en mooie gebrachte songs, lekker intiem ook. Ook hier was de stem van de zangers het grootste wapen in het bespelen van het publiek, ze slaagden dan ook geheel in hun opzet. Een groepje om in het oog te houden duidelijk !!!
 
An Pierle & White Velvet is ook geen onbekende bij onze Zuiderburen, en ook in Vlaanderen vrij goed gekend. Op concerten bespeelt ze piano terwijl ze op een grote bal zit. Hoewel ze er prat op gaat dat ze niet solo speelt maar met een band gaat de meeste aandacht toch duidelijk naar haar uit. Haar unieke speelwijze met oa de piano, de prachtige stem en de uitstraling die me wat doet denken aan Tori Amos doen het hem, ook bespeelt ze de harmonica, laat een klein meisje tot bij haar komen en zingt zowaar voor haar op de piano. Om maar te zeggen, ze zingt niet alleen prachtig, ze weet ook goed hoe ze haar publiek moet veroveren. De nieuwste CD 'Hinterland' laat duidelijk een iets meer 'rockende' An Pierle horen en dat is live ook wel te horen en zien. Er zijn nog ingetogen momenten maar het gaat duidelijk de meer 'strakkere' kant op deze keer, echt droevig zijn we daar niet om, haar stem en uitstraling kunnen zowel harde als zachte songs aan. Dat ze zo populair is in oa Frankrijk is totaal niet verwonderlijk. Morgen treed ze nog eens op in het reeds uitverkochte Museum op Nuits Botanique.
Drie mooie optredens en dus wederom een heel geslaagde avond daar in Botanique.

Mélanie Laurent @ Koninklijk Circus

mélanie laurent,

Gisteravond bezette de bevallige Française Mélanie Laurent het podium van het Koninklijk Circus met haar zeskoppige band. Haar melancholische popsongs kwamen je met een zeemzoet zuchtje tegemoet. Toch waren het de iets stevigere nummers die de meeste indruk nalieten.

In Frankrijk zijn ze niet vies van een actrice meer of minder die het ook wel eens op muzikaal vlak wil proberen. Zo ook deze Mélanie Laurent, naast actrice ook regisseuse en waarschijnlijk beter bekend als nazikiller Shosanna Dreyfus uit Quentin Tarantino's Inglorious Basterds. Vaak leidt zo'n carrièrewissel tot muzikale miskleunen, maar niet bij Laurent. Haar debuutplaat En t'attendant bevat geslaagde akoestische nummers waarbij haar verleidelijke stem je poëtische teksten toewuift.  

mélanie laurent,

Laurent is misschien niet het grootste zangtalent, maar ze beschikt wel over een aangenaam stemgeluid dat zich perfect leent tot het soort songs dat ze maakt. Daarom is het jammer dat ze er in sommige nummers niet volledig voor durft te gaan. In dat opzicht is ze misschien nog teveel actrice en te weinig zangeres. Haar speelervaring staat haar wel toe het publiek perfect te bespelen. Het levert haar tweemaal een staande ovatie op. 'Vous êtes fous', zei ze daar aan het eind van het optreden vol ongeloof over. Geloof het toch maar Mélanie, Brussel was helemaal gek op jou tijdens Les Nuits!

Wie kan er immers weerstaan aan een perfecte popsong als 'En t'attendant' of het lieflijk begonnen 'Kiss' dat uitgroeide tot een stevig potje samenzang tussen Laurent en het publiek? Ik alleszins niet, zeker niet toen ze ook nog eens een discodansje deed en een kushandje naar de zaal wierp. Mélanie Laurent presenteerde tijdens Les Nuits de perfecte mix van pop en podiumprésence. Meer moet dat soms niet zijn. Jammer dat er wegens tijdgebrek geen encore kwam. 

13:42 Gepost door Tinne Strauven in Concerten, Foto's | Video's, Recensies | Commentaren (0) | Tags: mélanie laurent | Permalink |  Facebook |

Three Trapped Tigers: coiled intensity @ Nuits Bota

'Prog rock' is a label that strikes fear into all but the most stout-hearted. For many, the prospect of tricky time signatures and technical virtuosity is not exactly a draw. Intelligent dance music is another genre that might be thought to speak more to the head than to the heart.

But Three Trapped Tigers showed how the wrong the doubters are on Friday in the Museum at Nuits Botanique. Whether it's called prog, IDM, math-rock or post-rock this is music of passion and intensity.

The Botanique Museum - transformed into the 'Grand Salon' by throw-rugs armchairs and the odd stuffed bird - was also the ideal seting to enjoy it. The band played with the audience 'in the round' so if you feel like getting a better look at what the drummer is doing then you can just move seat and sit behind his shoulder!

TTT1.jpg

And trust us - you always want to see what drummer Adam Betts is doing. He moves effortlessly from powerful rock rhythms to complex drum'n'base patterns, all the while using one hand to trigger rat-at-tat machine-gun-like delays from a control pad.

Matt Calvert's faster-than-the-eye-can-see dexterity on guitar also meshed impressively with Tom Rogerson on a bewildering bank of keyboards. The band played a series of numbers (literally - the songs have numbers for titles) from their three EPs to date - before previewing a couple off their new album out at the end of this month.

 

Cramm by Three Trapped Tigers

All in all, this was a gig with all the exhausting intensity you might expect of three tigers trapped in the living room.

 

12:11 Gepost door Villette in Concerten, Foto's | Video's, Recensies | Commentaren (0) | Permalink |  Facebook |

Concert the Black Box Revelation @ les Nuits Botanique ( vrijdag 13 mei 2011 ), verslag

Na de passage van The Black Box revelation op Les Nuits Botanique staan andere bands voor een haast onmogelijke taak: het nog beter doen. Met hun pure bluesrock wisten Dries Van Dijck en Jan Paternoster iedereen te overtuigen. Ongelooflijk wat een prachtige sound de heren met zijn tweetjes weten voort te brengen. Op plaat klinkt het misschien nog allemaal een beetje makjes, live staan ze er ! Zelfs het meest banale liedje, weten ze tot een heus hoogtepunt om te vormen. Ze wonnen de voorbije jaren niet voor niks diverse prijzen als beste live act.

Terwijl het buiten de tent al redelijk frisjes werd, bereikten de temperaturen in de Chapiteau vorige vrijdag tropische temperaturen. Het publiek ging van begin tot eind compleet uit zijn dak. Anderhalf uur lang was het springen en joelen. Een fitness-sessie is er niks tegen. Opmerkelijk daarbij was dat niet alleen de hits het hoogtepunt van de avond waren. 'High on a wire' werd reeds vrij vroeg in de set gespeeld. Van 'I think I like you' kregen we een uitgesponnen versie te zien. 'Never alone, always together' was dan weer een van de enige rustige momenten.

Technisch is het misschien niet allemaal even hoogstaand. Dries mept er maar wat op los en Jan slaat ons om de oren met de ene gitaarrif na de andere. Maar de heren zijn perfect op elkaar ingespeeld en weten hun publiek telkens weer te verrassen. Ook al is hun muziek redelijk minimalistisch, het geheel blijft toch ruig en vettig. Precies zoals rock and roll moet klinken. 

Al bij al een uniek concert, want deze zomer zullen we de heren zo goed als zeker niet op een Belgisch festivalpodium te zien krijgen. Ze gaan toeren in de states en zullen ondermeer te zien zijn op festivals tesamen met ondermeer Arcade Fire en Neil Young.

Leuk aan optredens in de Botanique is de korte afstand tussen publiek en artiest. Na het concert maakten Jan en Dries alle tijd vrij voor hun fans. Geduldig deelden ze handtekeningen uit en gingen gewillig op de foto. Het zijn bescheiden jongens gebleven...

The Black Box Revelation - Never Alone-Always Together ( live @ les nuits Botanique - 13/05/2011 )

14 mei 2011

Congotronics vs Rockers: music's the winner @ Les Nuits in Cirque Royale

After Sufjan Stevens' preview on Tuesday, Congotronics vs Rockers again used the size of the Cirque Royale's stage to its best advantage on Les Nuits Botanique's official opening night. Getting 20 musicians on stage is challenge enough but having so many play together can run the risk of losing balance and descending into cacophony.

No such danger here, however, as the bands jelled together seamlessly to produce hypnotic grooves that got the whole crowd smiling and swaying. Vincent Kenis the man behind the Congotronics label took live duties on bass with the rhythm section of Konono No1 and John Dieterich of Deerhoof on drums.

The music is sometimes closer to Congolese styles - backed only by traditional percussion rather than a drumkit. Tandjolo from Kasai Allstars playing a slit-drum while Les Hoquets joined in enthusiastically on improvised percussion instruments. At other times it veers closer to indie rock. I especially liked the catchy number sung by Satomi Matsuzaki of Deerhoof.

Deerhoof vs. Kasai Allstars - Travel Broadens The Mind by Crammed Discs

The dual guitar attack of Deerhoof's John Dieterich and Ed Rodriguez, battled it out with Mopero of Kasai Allstars and twin thumb pianos distorted (through a fuzzbox?) to produce a beguiling hybrid version of the circular chiming guitar patterns we know from West African pop.

congotronics

The line-up changed around for each song. Muambuyi of Kasai Allstars took turns to share lead vocals with Juana Molina, Matt Mehlan of Skeletons and Mariam Wallentin of Wildbirds & Peacedrums - but most tracks were also filled out by excellent three-part harmonies.

Those of us lucky enough to be in the crowd were swept away with the energy and enthusiasm. High energy dancing culminated in a unique mimed stage exit on an invisible motorbike with two passengers.

'Congotronics vs Rockers' sounds like a boxing match but this was no culture clash or time for winners and losers - the result was more like a high-scoring draw, with lots of skill and entertainment and where everyone goes home happy:

Congotronics 10 : Rockers 10

 

19:37 Gepost door Villette in Concerten, Foto's | Video's, Recensies | Commentaren (0) | Permalink |  Facebook |