15 mei 2011

Concert the Black Box Revelation @ les Nuits Botanique ( vrijdag 13 mei 2011 ), verslag

Na de passage van The Black Box revelation op Les Nuits Botanique staan andere bands voor een haast onmogelijke taak: het nog beter doen. Met hun pure bluesrock wisten Dries Van Dijck en Jan Paternoster iedereen te overtuigen. Ongelooflijk wat een prachtige sound de heren met zijn tweetjes weten voort te brengen. Op plaat klinkt het misschien nog allemaal een beetje makjes, live staan ze er ! Zelfs het meest banale liedje, weten ze tot een heus hoogtepunt om te vormen. Ze wonnen de voorbije jaren niet voor niks diverse prijzen als beste live act.

Terwijl het buiten de tent al redelijk frisjes werd, bereikten de temperaturen in de Chapiteau vorige vrijdag tropische temperaturen. Het publiek ging van begin tot eind compleet uit zijn dak. Anderhalf uur lang was het springen en joelen. Een fitness-sessie is er niks tegen. Opmerkelijk daarbij was dat niet alleen de hits het hoogtepunt van de avond waren. 'High on a wire' werd reeds vrij vroeg in de set gespeeld. Van 'I think I like you' kregen we een uitgesponnen versie te zien. 'Never alone, always together' was dan weer een van de enige rustige momenten.

Technisch is het misschien niet allemaal even hoogstaand. Dries mept er maar wat op los en Jan slaat ons om de oren met de ene gitaarrif na de andere. Maar de heren zijn perfect op elkaar ingespeeld en weten hun publiek telkens weer te verrassen. Ook al is hun muziek redelijk minimalistisch, het geheel blijft toch ruig en vettig. Precies zoals rock and roll moet klinken. 

Al bij al een uniek concert, want deze zomer zullen we de heren zo goed als zeker niet op een Belgisch festivalpodium te zien krijgen. Ze gaan toeren in de states en zullen ondermeer te zien zijn op festivals tesamen met ondermeer Arcade Fire en Neil Young.

Leuk aan optredens in de Botanique is de korte afstand tussen publiek en artiest. Na het concert maakten Jan en Dries alle tijd vrij voor hun fans. Geduldig deelden ze handtekeningen uit en gingen gewillig op de foto. Het zijn bescheiden jongens gebleven...

The Black Box Revelation - Never Alone-Always Together ( live @ les nuits Botanique - 13/05/2011 )

14 mei 2011

Congotronics vs Rockers: music's the winner @ Les Nuits in Cirque Royale

After Sufjan Stevens' preview on Tuesday, Congotronics vs Rockers again used the size of the Cirque Royale's stage to its best advantage on Les Nuits Botanique's official opening night. Getting 20 musicians on stage is challenge enough but having so many play together can run the risk of losing balance and descending into cacophony.

No such danger here, however, as the bands jelled together seamlessly to produce hypnotic grooves that got the whole crowd smiling and swaying. Vincent Kenis the man behind the Congotronics label took live duties on bass with the rhythm section of Konono No1 and John Dieterich of Deerhoof on drums.

The music is sometimes closer to Congolese styles - backed only by traditional percussion rather than a drumkit. Tandjolo from Kasai Allstars playing a slit-drum while Les Hoquets joined in enthusiastically on improvised percussion instruments. At other times it veers closer to indie rock. I especially liked the catchy number sung by Satomi Matsuzaki of Deerhoof.

Deerhoof vs. Kasai Allstars - Travel Broadens The Mind by Crammed Discs

The dual guitar attack of Deerhoof's John Dieterich and Ed Rodriguez, battled it out with Mopero of Kasai Allstars and twin thumb pianos distorted (through a fuzzbox?) to produce a beguiling hybrid version of the circular chiming guitar patterns we know from West African pop.

congotronics

The line-up changed around for each song. Muambuyi of Kasai Allstars took turns to share lead vocals with Juana Molina, Matt Mehlan of Skeletons and Mariam Wallentin of Wildbirds & Peacedrums - but most tracks were also filled out by excellent three-part harmonies.

Those of us lucky enough to be in the crowd were swept away with the energy and enthusiasm. High energy dancing culminated in a unique mimed stage exit on an invisible motorbike with two passengers.

'Congotronics vs Rockers' sounds like a boxing match but this was no culture clash or time for winners and losers - the result was more like a high-scoring draw, with lots of skill and entertainment and where everyone goes home happy:

Congotronics 10 : Rockers 10

 

19:37 Gepost door Villette in Concerten, Foto's | Video's, Recensies | Commentaren (0) | Permalink |  Facebook |

Review Three Trapped Tigers @ Les Nuits

Deze avond naar Botanique afgezakt voor een avondje Nuits Botanique dat op zijn minst 'lekker intens genieten' kan genoemd worden. Met een podium opstelling die lekker intiem over kwam. De bands speelden in het midden op een tapijt met het publiek gezeten rondom hen op stoelen en zelfs een paar fauteuils. Het publiek dus heel dicht bij de band, een leuke belevenis op zich.
 
Nox was de opener van de avond en zij deden het met een violiste, een drum en een gitarist die ook soms een deel zong. Maar het waren vooral de instrumentale songs die het meest die intensiteit uit ademden die eigenlijk heel de avond heel voelbaar was. De sound werd toch het meest gedragen door de viool in combinatie met een soms strakke drums zorgde dat voor een heel aangenaam sfeertje, de cd 'Freaks' is dan ook een aanrader voor wie houdt van instrumentale magische muziek. Er waren ook heel strakke momenten waar de instrumenten volledig hun gang konden gaan, dat zorgde zowaar voor een soort post-rock sfeertje. Leuke opener van de avond!
 
Three Trapped Tigers hebben drie Ep's uit met sprekende titels als 'Ep 2', 'Three Trapped Tigers' en ''Ep 3". Ook hier die heel intense instrumentals toch wel, vooral gedragen door de drums deze keer, die wel heel strak naar voor kwam, dit in combinatie met computers/keyboards. Dit zorgde wederom voor een 'post-rock meeting noise' sfeertje. Ondanks een paar problemen met het geluid, dit werd steeds opgevangen met een kwinkslag was dit een heel geslaagd optreden toch weer van Three Trapped Tigers. Het vervangen van gitaren door keyboards en de mokerslagen van de drummer lieten je telkens weer verweesd achter en zorgden voor een uurtje lekker headbangen. Want langer duurde het niet, een kort en krachtige set maar een aanrader voor de globale post-rock liefhebber die ook wel houd van een beetje 'noise' toestanden!
 
Een korte maar intense avond genieten was dit toch weer!

15:18 Gepost door Kurt Lamberigts in Concerten, Recensies | Commentaren (0) | Permalink |  Facebook |

Bikinians: de foto's!

Een kleine akoestische set kreeg je al van ons, dit is hoe het concert van Bikinians eruit zag op 13 mei in de Chapiteau!

IMG_3876.jpg

IMG_3881.jpg

IMG_3911.jpg

IMG_3937.jpg

IMG_3945.jpg

IMG_3968.jpg

IMG_3996.jpg

IMG_4002.jpg

Copyright foto's: Stany Massart

13 mei 2011

Sufjan Stevens: compleet geschift!

We ademen al zo lang Les Nuits Botanique in en uit, dat het tijd werd dat het festival begon! Sufjan Stevens mocht er dinsdag een eerste stevige lap op geven in het Koninklijk Circus en entertainen, dat kan hij als de beste op voorwaarde dat je in zijn wereld wil binnentreden. En wat voor een wereld!

Stevens komt het podium op als een onwaarschijnlijke kruising van fluokid en grote Incapriester, die zo uit ‘Kuifje en de Zonnetempel’ weggelopen lijkt. Vanaf die eerste momenten flitst het door ons hoofd: dit slaat nergens op! Maar die gedachte laten we al snel varen om half betoverd op muzikale ontdekkingstocht te gaan. Gevoelens en gedachten blijven zich afwisselen, terwijl we getuige zijn van niet zozeer een concert maar wel een ware performance.

Sufjan Stevens staat garant voor genoeg ear en eye candy: van hypnotiserende animatiebeelden die vanachter op de scène geprojecteerd worden over bizarre kostuums tot de werken van de artiest Royal Robertson. Maar meent Sufjan Stevens het ook echt? Gelooft hij wat hij zelf verkondigt? Iedereen in de zaal stelt zich samen met ons waarschijnlijk dezelfde vraag. We willen hem best wel geloven, maar het is Stevens zelf die ons telkens weer op het verkeerde been zet en twijfel zaait. We blijven nooit met beide voeten in de dromerige sfeer die hij nu eens vol overtuiging in scène zet en dan weer met het grootste gemak doorprikt. Tussen de songs door heeft de man ons heel wat te vertellen, maar dat doet hij altijd met een zweem van zelfspot die alles meteen op de helling plaatst. Zo spreekt hij enthousiast over kosmische energie, de onderaardse krachten  en golven die ons omringen en revitaliseren, om er meteen een klein maar duidelijk hoorbaar spottend lachje op te laten volgen.

Nee, Sufjan Stevens is niet gek, maar hij wil het ons graag doen geloven terwijl hij zich in een orgie van elektronische speeltjes wentelt, alle au sérieux vergeet en zich in een donkere, gekleurde, duisteren en toch ontzettend vrolijke wereld onderdompelt. Laten we duidelijk zijn, op muzikaal vlak weet Stevens verdomd goed waar hij mee bezig is en al de rest, da’s maar wat randanimatie.

De set sluit af met een magistraal tot een half uur uitgesponnen ‘Impossible Souls’, terwijl het ballonnen regent. Dat alles eindigt Stevens zacht en alleen op zijn gitaar.

We blijven verstomd achter: what the f***?!

sufjan 1.jpg

sufjan 2.jpg

sufjan 3.jpg

sufjan 4.jpg

sufjan 5.jpg

sufjan 6.jpg

sufjan 7.jpg

sufjan 8.jpg

Copyright foto's: Stany Massart

 

 

11 mei 2011

Haunted country: Josh T Pearson - 21 May

We saw Josh T Pearson in the Rotonde when he toured as his last incarnation Lift to Experience. "We're all about light and shade" has been the claim of every heavy metaller since Zeppelin and Sabbath, but Pearson really has made a journey that proves quiet is the new loud.

His solo album 'Last of the country gentlemen' has been getting rave reviews for its fragile haunted songs. The Texan singer-songwriter already played the Botanique's Witloof Bar earlier this year.

For Les Nuits Pearson is back to play the Museum on 21 May. The room will be transformed into the 'Grand Salon' and the intimate atmosphere should suit his music perfectly. For a taster of his whispy whispering voice, here's 'Woman when I've raised Hell...'

09:13 Gepost door Villette in Agenda, Concerten | Commentaren (0) | Tags: josh t pearson | Permalink |  Facebook |

10 mei 2011

Bekijk Sufjan Stevens in Warschau

Vanavond speelt Sufjan Stevens een uitverkocht concert in het Koninklijk Circus. Kun jij er jammer genoeg niet bij zijn vanavond? Vrees niet! Het optreden dat hij een aantal dagen geleden speelde in Polen staat integraal op Youtube. Bekijk zijn negentig minuten durende set hieronder.



11:49 Gepost door Tinne Strauven in Artiesten, Concerten, Foto's | Video's | Commentaren (0) | Tags: sufjan stevens | Permalink |  Facebook |

09 mei 2011

My Oh Miles Kane

Een van dé toppers op de affiche van  Les Nuits Botanique is toch wel Miles Kane. Aangezien mijn VISA andere prioriteiten had zal ik zijn passage in de Botanique jammer genoeg moeten missen, maar voor reviews kan u ongetwijfeld terecht bij Tinne.

Miles Kane is een Britse beau in wiens entourage ik maar wat graag zou vertoeven. Deze frontman van The Rascals en The Last Shadow Puppets en is beste vriendjes met fellow-puppet en Arctic Monkey Alex Turner én het neefje van James Skelly van The Coral. Al dat muzikaal lekkers heeft Kane blijkbaar genoeg inspiratie gegeven om het eens alleen te proberen. Zijn eerste solo-album Colour Of The Trap ligt sinds vandaag bij uw lokale platenboer, maar een goed internetter vindt deze parel ook via de minder legale wegen in de wereldwijdewinkel. U hebt het niet van mij.

Alsof Sir Gallagher’s goedkeuring geen referentie op zich is (Miles Kane speelde immers in maart het voorprogramma van diens Beady Eye) steek ik de 25-jarige ook nog wat pluimen op zijn borsalino. Colour The Trap straalt een sortement vintage rock’n roll uit waar mijn knieën spontaan van gaan knikken. Zijn single ‘Re-arrange’ schopte het prompt tot de hotshot van Studio Brussel en ook ‘Come Closer’ was een schot in de roos.

 




Deze King Crawler, waarvoor hij samenwerkte met Gruff Rhys van Super Furry Animals, heeft trouwens biz’onder veel weg van Last Shadow Puppets al gok ik dat dat uw pret niet bederft.

Een galmende getormenteerde hipster met een vettig Brits accent, en ik zal hem moeten missen: why-e-e-e-e-e-eye? why-e-e-e-e-eye?

18:10 Gepost door Katrin Swartenbroux in Artiesten, Concerten | Commentaren (2) | Tags: miles kane | Permalink |  Facebook |

Villette's Top 5 for Nuits Botanique

We're starting to get excited as Les Nuits approach and thoughts turn to how to get the most out of a week of music. Is anticipation part of the pleasure or is it better to just let yourself be surprised? Who knows - but there are definitely a few nights that we think and hope will be special.

The following Top 5 is just a shortlist of some of the things we're looking forward to - having already missed the boat on one of the best gigs in this year's line-up (Sufjan Stevens since you ask) we'll limit the list to things we can acually do:

 

5 - Sitting on the Botanique steps

Not strictly a gig‚ although you can cheekily enjoy the bass-heavy mix of whoever's playing in the Chapiteau through the tent walls‚ this is one of the finest pleasures of Les Nuits. On a sunny evening (here's hoping) just sitting‚ chatting‚ snacking and savouring a beer.

 

4 - The Crookes‚ Mirrors and Suuns

We've already written about this one‚ but life doesn't get much better than three‚ very different up-and-coming bands on the same bill in the Rotonde. Melodic indie‚ electro-pop and alternative psychedelic rock all served up in the high-ceilinged round room that even bands can't get enough of. And the banked seating means you're guaranteed to see!

 

3 - Congotronics vs Rockers

Yes - it's an unknown quantity‚ but isn't that what it's all about? We're going to embrace the spirit of experimentation and adventure behind this project and go and see fusion in action. We're already excited about the ecclectic line up and the prospect of so many bands on the same bill.

 

2 - Twin Shadow

One of our favourite albums of last year and a real treat when we saw him at the AB in February. George Lewis Jr. was born in the Dominican Republic and is now based in Brooklyn but his music fuses the best of 80s and new wave influences into bewitching pop. Morrissey-esque crooning mixed with choppy chiming guitar and great synth melodies - and he's a charmer on stage.

 

1 - Caribou

Having enjoyed their sunny dance-psychedelia at Pukkelpop and the AB last year - we think this one will be a highlight. Daniel Snaith makes woozy dreamy twisted pop music. Pet Sounds-ish vocals mixed into pulsating techno beats and washes of pure sound turn songs like 'Sun' into a rush of pure euphoria.

Maybe the gig most likely to send you out into the night with a smile on your face.

 

09:41 Gepost door Villette in Agenda, Concerten | Commentaren (0) | Tags: top 10 | Permalink |  Facebook |