23 mei 2011

Review Mercury Rev

We zakten deze avond af naar het Koninklijk Circus voor weer eens een avondje Nuits Botanique. De zaal was al redelijk goed gevuld om 20u en het waren deze keer allemaal zitplaatsen, goed passend bij het concept van deze avond maar met momenten had je wel de goesting om recht te staan bij sommige nummers..
 
De eerste act Royal Bangs was al aan zijn ding bezig toen ik aankwam. De eerste nummers klonken wel vrij meeslepend met vooral een opvallend stem geluid van de zanger. Op zich klonk het dus redelijk goed, maar na een kwartier of zo hadden we het wel al gezien. Een beetje te eentonig om echt de aandacht te blijven aanhouden en dus richting de bar begeven voor een drink of twee (cola's wel te verstaan).
 
The Walkmen was tot deze week voor mij persoonlijk nog redelijk onbekend, maar op aanraden van vrienden hun cd 'Lisbon' aangeschaft. Een plaatje dat hier en daar word aangeprezen als één van de betere cd's van 2010. Het klonk heel intens en lekker meeslepend, met een toch wel heel integrerende stemgeluid, ook live was dat te merken. De zang trok de meeste aandacht dan ook naar zich toe en vooral bij de meer ingetogen momenten kreeg je als het ware kippenvel bij het horen van de prachtige vocals, met een eveneens een dikke pluim voor de drum partijen, die lekker strak naar voor kwamen. Een van de hoogtepunten was een ingetogen nummer waar je naast de gitaren enkel een triangel hoorde en daar boven op de zang van Hamilton Leithauser. De zaal werd er stil van, heel diep was dat. The Walkmen, een naam om te onthouden en hopelijk deze zomer ook te bewonderen op festivals.
 
Voor de hoofdact Mercury Rev stond het podium vol met kaarsjes, geen echte uiteraard of het podium stond in brand maar het gaf dus de indruk dat de band stond te spelen omgeven door kaarslicht. Dat creëerde op zich al een magisch sfeertje en dat was ook een beetje de rode draad door ht optreden van deze avond 'Magie'. Mercury Rev kwamen een van hun bekendere cd's 'Deserter's songs' integraal voorstellen. Alleen al de songs '' Holes' , 'Opus 40' en 'Hudson Line' zijn op plaat reeds pareltjes van songs. Live klinkt het allemaal zowaar nog dieper, nog intenser en nog magischer. In tegenstelling tot hun voorganger is het duidelijk de volledige band die de aandacht naar zich toe trekt en niet enkel de zang. Want de snijdende gitaren, soms zalvend dan weer keihard snerpen gecombineerd met twee keyboards en de wederom heel strakke drums zijn in het geheel ook heel belangrijk. Ook een heel mooie lichtshow en dit zorgde voor het ene kippenvel moment na het andere. Het ene moment heel ingetogen en diep, het andere moment keihard op je trommelvliezen. Vooral als de instrumenten volledig hun gang mochten gaan bleef je gewoon verweesd achter. Ze kregen dan ook helemaal terecht een staande ovatie. Na een uurtje genieten nog een bisrnummer kunnen mee pikken voor het moeten halen van een trein. Een prachtig gebrachte cover van Peter Gabriel's 'Solsbury Hill'

Een betere afsluiter kan je je moeilijk bedenken. Mercury Rev was magisch, intens en ging diep, heel diep. Een mooie afsluiter van Nuits Botanique wat mij betreft!

15:27 Gepost door Kurt Lamberigts in Concerten, Recensies | Commentaren (0) | Tags: mercury rev, review, les nuits botanique | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.