16 mei 2011

Review Villagers @ Les Nuits

Ontdekkingen doen daar gaat het toch om bij festivals als Nuits Botanique? De bands van deze zondag avond hebben ofwel met moeite een EP uit of heel recent een CD uitgebracht. Het was dan ook geen echt vol gelopen 'Chapiteau' wat ook niet verwonderlijk is, maar toch 'een goed gevuld geheel' op deze Indie meet Folk avondje.
 
Dry The River brachten een set die vooral dreef op de wel heel mooie stem van Peter Liddle. De songs begonnen doorgaans heel rustig, om op te bouwen naar een climax waar alle instrumenten hun ding konden doen. Er was ook een goede interactie naar het publiek toe, een 'gewoon leuke start' van deze avond zondermeer maar een echte hoogvlieger was het nu ook niet echt. Het zat een beetje 'op de zelfde lijn', maar voor een beginnende band klinken ze alvast veelbelovend.
 
De Waalse band Lucy Lucy! hebben welgeteld één EP uit 'The Morning can Wait' en sinds 2010 ook een CD 'Someone else'. Op cd klinken ze een beetje naar de eentonige kant, met te weinig uitschieters maar zeker geen slechte plaat. Benieuwd hoe dit live zou over komen?
Wat alvast opvalt is dat de songs veel strakker en meeslepender gebracht worden dan op schijf en dat zorgt er voor dat ze live dat net iets beter over komen waardoor we mogen spreken van een geslaagd optreden toch wel. Ook hier leuke interacties naar het publiek toe, weliswaar soms met de gebruikelijke clichés maar dat deed er niet echt toe. Er waren, ook momenten dat het een beetje stil viel als het ware, maar naar het einde van de set ging het dan weer de goede richting uit. On Stage meer dan geslaagd, toch maar overwegen die cd aan te schaffen dan?
 
Het contrast van het strakke optreden van Lucy Lucy! met het zeemzoete en intieme van Villagers was enorm groot. Ze begonnen hun set ook akoestisch dwz de zanger alleen op het podium met zijn gitaar. Een toch wel heel speciale stem deze Conor J. O’Brien., dat is reeds te horen op hun debuut  CD 'Becoming a Jachal'. Het is dan ook een vrij intens, weemoedig en heel diepgaand optreden, dat vooral zorgt voor een hele hoop kippenvel momenten. Vrolijk word je er niet van, zeker niet als je de teksten van de Cd hoort en leest. Het pessimisme dat je ook op de schijf terug vind straalt ook op het podium uit. Een sobere aankleding en een zanger die niet teveel bindteksten gebruikt maar gewoon zijn ding doet. Een optreden dat je een beetje doet wegdromen en zelfs wat doet nadenken over 'de zin van het leven' laat ons maar zo zeggen. Nee we eindigen niet met een feestje deze keer, maar wel een heel diep en intens uurtje genieten!

15:23 Gepost door Kurt Lamberigts in Concerten, Recensies | Commentaren (0) | Tags: review, villagers, les nuits | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.