13 mei 2011

Sufjan Stevens: compleet geschift!

We ademen al zo lang Les Nuits Botanique in en uit, dat het tijd werd dat het festival begon! Sufjan Stevens mocht er dinsdag een eerste stevige lap op geven in het Koninklijk Circus en entertainen, dat kan hij als de beste op voorwaarde dat je in zijn wereld wil binnentreden. En wat voor een wereld!

Stevens komt het podium op als een onwaarschijnlijke kruising van fluokid en grote Incapriester, die zo uit ‘Kuifje en de Zonnetempel’ weggelopen lijkt. Vanaf die eerste momenten flitst het door ons hoofd: dit slaat nergens op! Maar die gedachte laten we al snel varen om half betoverd op muzikale ontdekkingstocht te gaan. Gevoelens en gedachten blijven zich afwisselen, terwijl we getuige zijn van niet zozeer een concert maar wel een ware performance.

Sufjan Stevens staat garant voor genoeg ear en eye candy: van hypnotiserende animatiebeelden die vanachter op de scène geprojecteerd worden over bizarre kostuums tot de werken van de artiest Royal Robertson. Maar meent Sufjan Stevens het ook echt? Gelooft hij wat hij zelf verkondigt? Iedereen in de zaal stelt zich samen met ons waarschijnlijk dezelfde vraag. We willen hem best wel geloven, maar het is Stevens zelf die ons telkens weer op het verkeerde been zet en twijfel zaait. We blijven nooit met beide voeten in de dromerige sfeer die hij nu eens vol overtuiging in scène zet en dan weer met het grootste gemak doorprikt. Tussen de songs door heeft de man ons heel wat te vertellen, maar dat doet hij altijd met een zweem van zelfspot die alles meteen op de helling plaatst. Zo spreekt hij enthousiast over kosmische energie, de onderaardse krachten  en golven die ons omringen en revitaliseren, om er meteen een klein maar duidelijk hoorbaar spottend lachje op te laten volgen.

Nee, Sufjan Stevens is niet gek, maar hij wil het ons graag doen geloven terwijl hij zich in een orgie van elektronische speeltjes wentelt, alle au sérieux vergeet en zich in een donkere, gekleurde, duisteren en toch ontzettend vrolijke wereld onderdompelt. Laten we duidelijk zijn, op muzikaal vlak weet Stevens verdomd goed waar hij mee bezig is en al de rest, da’s maar wat randanimatie.

De set sluit af met een magistraal tot een half uur uitgesponnen ‘Impossible Souls’, terwijl het ballonnen regent. Dat alles eindigt Stevens zacht en alleen op zijn gitaar.

We blijven verstomd achter: what the f***?!

sufjan 1.jpg

sufjan 2.jpg

sufjan 3.jpg

sufjan 4.jpg

sufjan 5.jpg

sufjan 6.jpg

sufjan 7.jpg

sufjan 8.jpg

Copyright foto's: Stany Massart

 

 

De commentaren zijn gesloten.